આહાર અંગે જૈન ધર્મમાં મુખ્યાધાર એ ahimsa (દર્શન, દુઃખ ન આપવું) અને પ્રાણીઓના જીવને અધરાય ન કરવું પર centered છે. અહીં સામાન્ય, સત્યકારક માર્ગદર્શન આપ્યું છે:

• મસ્તભોજન (vegetarian) આપણો મુખ્ય આહાર હોવો જોઈએ. દઈએ પ્રાણી સત્વોનો ન Berkshire.
• મૂળમૂળ/રૂટ વેજીટેબલ્સ નહીં લેનારુ આચાર સામાન્ય રીતે વહેવારમાં આવે છે. ખાસ કરીને બાળકો, સ્ત્રી-માંસપાત્રો વગેરેના પરિવારમાં પયાજ (પિયાજ), લસણ, આલુ/આડીઓ, મુળાકા અને બીજી રૂટ વેજીટેબલ્સના ઉપયોગ અટકે છીએ. કેટલાક જૂથોમાં આને ખૂબ કડક રીતે નિ-semicolon કર‌વામાં આવે છે; કેટલાકમાં મારફત નরমાઈનો ઉપયોગ કરાય જે રીતે છોડ-સ્વાભાવિકી રીતે ઉગાડે ત્યારે નુકસાન વાગતું નથી.

• મધ, માખી, મધ્ય વથ કે શુદ્ધ માખીસ જેવા પ્રાણી-સંજનોનો ઉપયોગ ઓછી-જણ્યા સુધીનો અવાજ હોય છે; મોટાભાગના જૈન ફક્ત હીંચ; મધનો વખતો-વખત ઉપયોગ ટાળ્યો જાય છે.

• શૂદ્ધ શાકાહારી (સકારાત્મક) વાનસ્પતિક આહારને प्राथવ્ય માનવામાં આવે છે; પોતાને પરમાણુઓનું જીવન બચાવવા સાવધાન રહેવું જોઈએ.

• માથું અને પાણિમાં માટે અલગ આહાર: માલિકી હેલ્ધી ને મદરસ્પર્શી મહત્સ્વરૂપી દૃષ્ટિમાં અહિંસાપૂર્વક પ્રાણીઓના જીવને નુકસાન ન કરવું.

• મદાર પિઆરના અપરાધો: દારૂ અને અશુદ્ધ આહારનું પ્રશંસન કર્યું નથી; નાશવત્તા પદાર્થો, દારૂ, કોફી-ચા જેવી ઉત્તેજિત પદાર્થોની ભોજનમાં સમાવેશથી દૂર રહેવું સારું કહેવાય.

• ફંગી/મશરૂમ: ઘણા જૈન જૂથોમાં પાકીય fungo-આહાર ન કરવો પડે છે (કારણ કે માઇક્રો-જીવન એવા સમયે ઉદ્ભવતાં હોઈ શકે). કેટલીક સંપ્રદાયોમાં આ પરિભાષા કડક હોય છે.

અંશે-અંશેનું સાર: આહાર સરળ, સેતુવચ્ચિત, હિંસાપૂર્વક ન બનીને પર્યાવરણને નાજુક અસર પાડતું ન થાય તે રીતે પસંદ કરવું. આ શ્રેષ્ઠ વર્ગીકરણ છે અને Digambar vs. Shvetambar વચ્ચે કેટલાક પ્રકારના વિભેદો હોઈ શકે: કેટલાક ગ્રંથોમાં રૂટ વેજીટેબલ્સની સર્ધારણ stricter હોય છે, જ્યારે બીજામાં ધર્મસંબંધિત પ્રથાઓ થોડી મૂલ્યવર્ધનથી જોવાઈ શકે છે.

જો તમારે આ વિશે વધુ વિગતે વિસ્તૃત સમજાવવા હોય (ઉદાહરણ તરીકે Digambar અને Shvetambar માં રૂટ‑વેજીટેબલ અંગે ચોક્કસ法规ના ઉમેરા, અથવા ચોક્કસ સન્ન્યાસી/ગૌરવ સંપ્રદાયોના આહાર નિયમો), હું મદદ કરી શકું છું.