છોટા પેહલા દિવસના બાળકે રવી, આજે એક સરળ અને સહેલાઈભર્યો ગુજરાતી કથન:

એક ગામમાં રહેતો દીકરો નામ પિયુ હતો. પિયુ એને પૌની નોરાતી જેદાવર જેવી વાતો સાંભળતો, તો તેને ખબર પડતી કે પૂજા એટલે માત્ર મંદિરમાં જ નહીં, પણ મન cool રાખવાનું એક સાધન હોય છે.

એક દિવસે પિયુના માતાએ જણાવ્યું, “બાળકે, પૂજા કરવી એ આપણને આપણના ગુરુજો, ટાધેશ્વરો ને અમારા આદર બતાવવાનું રીત છે.” તેઓ ઊંડા ચાંદનીમાં ગીતા વખતે હથેળી આખો પાપડ-સુગંધથી કાંઇક બનાવીને પૂજા માટે ઠાલવી દેવું શીખવતા.

પિયુ જાણતો ન હતું કે પૂજા તો મર્સવું નથી, આ તો મનને શાંત બનાવવાનો રસ્તો છે. તેથી તેમણે ઘરના માળે સુધી સુগંધિત ધોળાં અને ફૂલ છાંટી, ઘરમાં જવાને દીવો分别 લગાવ્યો. મા-તમ Allies કરીને પૂજા મનામનથી કરી, અને ભગવાન તિર્તહંકરનુ ભર્યો કોહેરો યાદ કર્યો.

એક દિવસ પિયુના મિત્ર করেছে Rahul, “તમારો નવો દિવસ કેમ લાગે છે?” પિયુ હર્ષથી કહે, “મે પૂજા કરવાનું આનંદ મેળવ્યું. હવે મરીને ખરી જરુરી સહન શીખી રહી છું.”

પિયુ હવે દરરોજ સવાર-સાંજ પૂજા કરે, છતાં વસ્તુઓ સર્વિસિદ્ધ રહેતી ન હતી. તે ડોરા પર હાથ નમાવીને પ્રત્યેક બાળકને પ્રેમ, સહાય અને લાગણી બતાવવા લાગી. પૂজা પછી પિયુએ કલાંસમાં થોડા પાણી ભરીને ગામના વૃદ્ધો ને પાણી પાંવડાવીયો, ધીરા-ધીરા સમજાવીને વિચાર્યું કે પૂજા એ જાત-જાતના સંબંધોને મજબૂત બનાવવાનો માર્ગ પણ છે.

સારાંશ: પૂજા એટલે આપણના મનને શુદ્ધ રાખવાનું, આદર-ભરેલો વિચાર અને અન્યની મદદ કરવાનું સક્રિય કરનાર માળો. બાળકોએ પૂજા કરીને શાંતિ, પ્રેમ અને જવાબદારી અનુભવી અને આખું ગામ ખુશ થયું.

સુંવાળો બાળક: પૂજા કરવી એ કેવી રીતે મદદ કરે છે?

• મન શાંત બને છે.
• ઘરોમાં પ્રેમ અને આદર વધે છે.
• સમયને સારી રીતે વાપરવામાં મદદ મળે છે.
• બીજું બાળકોને મદદ કરવી સરળ બને છે.

અંતમાં સ_classes_: પૂજા હંમેશા ઉપાધિગૈર કાંઇક સારું કરવાનું પ્રયત્ન કરે છે, અને આવા સૌજન્યથી જીવન સરળ બને છે.