આ વાક્ય જૈન ધર્મ સાથે જોડાયેલ લાગે છે, પરંતુ હું ચોક્કસ આ શબ્દપધ્ધતિનો મૂળ અભ્યાસ વગર સાચો અર્થ આપી શકું નહીં. જો તમને આ કોઈ ગ્રંથ કે સ્તોત્રમાંથી મળી હશે, તો કૃપા કરીને તે સાક્ષાત્પત્ર આપો; અમે સાચો અનુવાદ અને સિદ્ધાંત સાથે સમજીશું.

સામાન્ય જૈનસાર ભણતરીમાં શું થાય છે:

• જીવ (jiva) અનંતકાલ સુધી અવ્યોહીવત સૃષ્ટિમાં જીવતર કરે છે કે તેનું ચક્ર—આવાજીાતી પનિકરણ (સંસાર)—કારણ કે અંગુઠા કર્મો દ્વારા હરોળમાં ફરે છે.
• દરેક આક્રમણ, જ્યારે માણસ બોલે, ચરે, ન કરે, ત્યારે નીચા-ઉચ્ચા કર્મો આવી જતા હોય છે અને આગામી જન્મોને નિર્ધારિત કરે છે. એટલે ભવિષ્યના જીવનનું નિર્માણ આજના કર્મો પર આધાર રાખે છે.
• અંતમાં મોક્ષ પ્રાપ્ત કરવું એટલે આ કર્મ-સંસ્કારના ચક્રમાંથી મુક્તિ પામવું; તે અહિંસા, સૂત્રચંદ્રતા, વિરગ્યાજ્ઞા જેવા આધ્યાત્મિક આચારોથી સધાઈ થઇ શકે છે.

જો તમે જાણવા માંગો છો તો:

• આ શબ્દધારું વધારે સ્પષ્ટ આર્થ સમજવા માટે સાહિત્યમાં કયા ગ્રંથનું કથન છે તે સાચી પંક્તિ તથા સંદર્ભ આપો. سپس Digambar અને Swetambar પર ભિન્નતાઓ કેવા પ્રકારની રહેલી હોય શકે તે પણ જણાવી શકીએ.
• જો આ વાક્ય કોઈ ખાસ સંસારમાંથી નો આપે છે, હું યોગ્ય પુરાતન સત્ત ઉત્પાદિત અર્થ સાથે સાચું વિનિયોજન આપી દઉં.

તમે ઇચ્છો તો તમે જે ગ્રંથ/સૂટ્રામાંથી આ વાક્ય વાંચ્યું છે उसका સંદર્ભ જણાવી શકો છો; હું તેને આધારે સચોટ અર્થ, સાદા ગુજરાતી ભાષ્ય અને અપક્ષિ-સ્મૃતિયા (Digambara vs Śvetāmbara) પ્રમાણે સમજાવીશ.

You can read more here