"Swadeh nu khushi thi jivant den kone aayu?" (સ્વદેહનું ખુશીથી જીવંત દેન કોને આપ્યું?)

આ પ્રશ્નનો જવાબ જૈન ધર્મના સંદર્ભમાં આપીએ તો, સૌથી મહાન ઉદાહરણ ભગવાન મહાવીર સ્વામી છે. મહાવીર સ્વામી ભગવાને પોતાનું સર્વસ્વ—રાજમહેલ, પરિવાર, અને વૈભવ—છોડી, આત્મ-કલ્યાણ માટે સંયમમાર્ગ સ્વીકાર્યો. તેમણે પોતાના શરીર, સુખ અને વૈભવને પરમ શાંતિ અને જ્ઞાન માટે ત્યાગી દીધું.

જૈન તત્વજ્ઞાનમાં 'અહિંસા' અને 'અપરિગ્રહ' મુખ્ય છે. પોતાના સ્વદેહ (શરીર) સામે પણ આસક્તિ ન રાખવી અને અનાસક્તિથી જીવન વિતાવવું એ જૈન સાધુ-સાધ્વીઓનું મુખ્ય લક્ષણ છે. ખૂબ પ્રસિદ્ધ ઉદાહરણમાં ચંદનબાલા episdoe આવે છે, જેમાં મહાવીર સ્વામીએ પોતાના અહંકાર કે ઇન્દ્રિયોનું સુખ છોડીને ચંદનબાલા પાસેથી એક જમણવાર માટે ભિક્ષા લીધી હતી.

આ રીતે, જૈન ધર્મ અનુસાર, મહાવીર સ્વામી તથા અન્ય તીર્થંકરો અને મોટા સાધુઓએ પોતાની જાતને, પોતાના સ્વદેહને, ખુશીથી અને સમર્પણથી, પરમાર્થ માટે આપી દીધું છે.

સારાંશ: મહાવીર સ્વામી એ એવો મહાપુરુષ છે, જેમણે પોતાના સ્વદેહને ખુશીથી (સ્વેચ્છાથી) પરમાર્થ માટે આપી દીધું.