Here is the traditional Choviyaar (Chauvihar) Pachkan as commonly recited in Śvetāmbara tradition:

1. Prakrit / Hindi (scriptural form)

सूरे उग्गए अब्भत्तट्ठं पच्चक्खाइ (पच्चक्खामि); चउव्विहं पि आहारं, असणं, पाणं, खाइमं, साइमं, अण्णत्थणाभोगेणं, सहसागारेणं, पारिट्ठावणियागारेणं, महत्तरागारेणं, सव्वसमाहि-वत्तियागारेणं, वोसिरइ (वोसिरामि)।

2. Gujarati form (same sutra)

સૂરે ઉગ્ગએ અબ્ભત્તઠ્ઠં પચ્ચક્ ખાઇ (પચ્ચક્ ખામિ); ચઉવ્વિહં પિ આહારં, અસણં, પાણં, ખાઇમં, સાઇમં, અન્નત્થણાભોગેણં, સહસાગારેણં, પારિટ્ઠાવણિયાગારેણં, મહત્તરાગારેણં, સર્વસમાહિ‑વત્તિયાગારેણં, વોસિરઈ (વોસિરામિ)।

3. Simple Gujarati “arth” (easy meaning)

• આજથી સૂર્યોદય સુધી હું ચાર પ્રકારના આહાર –

ખાવું (અસણ), પીવું (પાણ), ચાખવું (ખાઇમ), ચૂસવું/ચબાવવું (સાઇમ) – સીધો લાભ માટે નહીં લઉં.

• ફરજ પડે ત્યારે (અણભોગ, સહસાગાર, મહત્તરાગાર, સમાધિ માટે) જેટલું જરૂરી હોય એટલું જ લઉં.

આ ચોવિયાર પચ્ચખાણનો ભાવ છે કે સૂર્યાસ્ત પછીથી સૂર્યોદય સુધી કશું ન ખાવું‑પીવું, અને આત્માની આરાધના કરવી.

Śvetāmbara (મૂર્તિપૂજક / સ્થાનકવાસી) પરંપરામાં આ જ સૂત્ર વપરાય છે; દિગંબર પરંપરામાં શબ્દો થોડા અલગ હોઈ શકે, પરંતુ ભાવ એક જ – રાત્રે આહાર‑વિરતિનો દ્રઢ સંકલ્પ.

વધુ સરળ ગુજરાતી રૂપ માટે તમે અહીં વાંચી શકો છો