આ વાક્ય ખાસ કરીને જૈન ધર્મની પ્રતિષ્ઠિત શ્રાવક અથવા સાધુ-સાધ્વીઓના નિયમો અને પ્રાયશ્ચિત્ત (પ્રાયશ્ચિત્ત) સાથે સંકળાયેલ છે. "મારા પાપનું સ્મરણ થશે ત્યાં સુધી આહાર-પાણી નો ત્યાગ" નો અર્થ છે કે વ્યક્તિએ પોતાના પાપ, દોષ કે ભૂલનું સ્મરણ છે ત્યાં સુધી ઉપવાસ અથવા ત્યાગ રાખવો.

આ રીતે ઉપવાસ અથવા ત્યાગ જુદાં-જુદાં કારણોથી રાખવામાં આવે છે, જેમાં પોતાના દોષનું પ્રાયશ્ચિત્ત, મન-વચન-કાયાથી થયેલા પાપ માટે ક્ષમા માંગવી, અને આત્મશુદ્ધિ માટે એવું કરવું છે. જૈન ધર્મમાં ઉપવાસ અને ત્યાગને આત્મશુદ્ધિ અને આત્મનિદાન માટે મહત્વપૂર્ણ માનવામાં આવે છે.

જેવા કે, જો કોઈ વ્યક્તિને અનુભવ થાય કે તેણે કોઈ પાપ કર્યું છે, તો તે પાપનું સ્મરણ રહે ત્યાં સુધી તે આહાર-પાણીનો ત્યાગ કરી શકે છે, અથવા પ્રાયશ્ચિત્તરૂપે ઉપવાસ કરી શકે છે. આ પ્રકારનું ત્યાગ જીવનમાં આત્મનિદાન, પાપવિમોચન અને આત્મશુદ્ધિ માટે મહત્વપૂર્ણ માનવામાં આવે છે.

જૈન શાસ્ત્રોમાં આ પ્રકારના ઉપવાસને "પ્રાયશ્ચિત્ત ઉપવાસ" પણ કહેવામાં આવે છે.