આ શબ્દો "મારા પાપનું સ્મરણ થશે ત્યાં સુધી આહાર પાણીનું ત્યાગ" જૈન ધર્મમાં પ્રાયશ્ચિત્ત (penance) અને આત્મશુદ્ધિ સાથે સંબંધિત છે. જૈન ધર્મમાં જ્યારે કોઈને પોતાના કર્મો અથવા પાપોની ખેદ (pashchatap) થાય છે, ત્યારે વ્યક્તિ ઉપવાસ (fasting) અથવા આયંબિલ, એકાસણ, પણ પ્રાયશ્ચિત્ત રૂપે આહાર અને પાણીનો ત્યાગ કરે છે.

આ વિચારધારા અનુસાર, જ્યારે સુધી મનુષ્યને પોતાના પાપોનું સ્મરણ રહે છે અને તેને ખેદ થાય છે, ત્યારે સુધી તે આહાર અને પાણીનો ત્યાગ કરીને આત્મશુદ્ધિ માટે પ્રયત્ન કરે છે. જૈન ધર્મમાં પાપ સ્મરણ, ખેદ અને પ્રાયશ્ચિત્ત મહત્વપૂર્ણ માનવામાં આવે છે, અને તે આત્મા માટે મુક્તિનો માર્ગ બની શકે છે.

આ પ્રકારના ઉપવાસને "પ્રાયશ્ચિત્ત ઉપવાસ" પણ કહે છે, જેને વ્યક્તિ પોતાની ઈચ્છાથી કરે છે, અને એનું મુખ્ય હેતુ આંતરિક શુદ્ધિ અને કર્મક્ષય છે.

જૈન ગ્રંથોમાં, ખાસ કરીને શ્રાવકાચાર અને પenance સંબંધિત ગ્રંથોમાં, આવાં many દાખલા મળે છે જ્યાં પાપ સ્મરણ થયા પછી વ્યક્તિ ઉપવાસ દ્વારા આતિશય પ્રાયશ્ચિત્ત કરે છે.

નિષ્કર્ષ: "મારા પાપનું સ્મરણ થશે ત્યાં સુધી આહાર પાણીનું ત્યાગ" એ જૈન ધર્મની આત્મશુદ્ધિ, પાપસ્મરણ અને પ્રાયશ્ચિત્તની ભાવનાને દર્શાવે છે.