ખળાએ, ઘીઠાએ, આપથાપનાએ, પઉથાપનાએ અવજ્ઞા કરી હોય
આ શબ્દો પ્રતીક્રમણની આલોચના ભાગમાં આવે છે. તેનો સરળ અર્થ 이렇게 છે:
- “ખળાએ” – ખોરાક / અન્ન (જેમ કે રોટલી, શાક વગેરે)
- “ઘીઠાએ” – ઘી, તેલ, ચાસણી જેવા સાત્વિક પદાર્થો
- “આપથાપનાએ” – જે વ્યક્તિ‑પરિવારે ભાવથી ભોજન આપ્યું છે, તેમની વાત, તેમની સેવા
- “પઉથાપનાએ” – આમંત્રણ, બોલાવવું, મહેમાનદારીની રીત‑રિવાજ
“અવજ્ઞા કરી હોય” – એટલે કે આ અન્ન, ઘી, આપનાર વ્યક્તિઓ, કે તેમની મહેમાનદારીની ઉપેક્ષા, તુચ્છતા, ઉદાસીનતા, ટીકા, કટુ વાણી કે ખોટા મનથી વર્ત્યો હોઉં.
આ સૂત્ર દ્વારા આપણે સ્વીકારીએ છે કે:
> “જો મેં ક્યારેય ખોરાક, ઘી વગેરે પદાર્થો, અથવા તેને ભાવથી આપનાર વ્યક્તિ/પરિવાર અને તેમની મહેમાનદારીની અવજ્ઞા કરી હોય, તો તે બધો દોષ હું સ્વીકારું છું અને આપથી ક્ષમા માગું છું.”
અંતે પ્રતીક્રમણ પ્રમાણે હૃદયથી ભાવ રાખીને “તસ્સ મિચ્છામી દુક્કડં” કહેવામાં આવે છે – એટલે “મારો આ દોષ મિથ્યા (રદ) થાય, અને કોઈને પણ દુઃખ થયું હોય તો તે માફ કરજો.”