આ પંક્તિ પ્રતિક્રમણમાં આવતી “અવગણના પ્રાયશ્ચિત” પ્રકારની સ્વીકાર–માફી માગવાની ભાષા છે. તમે લખ્યું છે:

“ખળાએ, ઘીઠાએ, આપથાપનાએ, પરઉથાપનાએ અવજ્ઞા કરી હોય…”

સરળ ભાષામાં તેનો અર્થ:

• ખળાએ – અનાજ, ધાન્ય, અનાજનાં ઢગલાં વગેરેમાં
• ઘીઠાએ – ઘી, તેલ, માખણ જેવી ચીજો વાપરતી વખતે
• આપથાપનાએ – પોતે ખાવા-પીવા, વાપરવા, પોતાની સુખ-સગવડ માટે કરેલા ઉપભોગમાં
• પરઉથાપનાએ – અન્યને ખવડાવતાં, પીવડાવતાં, દાન-ભોજન, પાટીલા વગેરેમાં

આ બધાં સમયે

• જોયું હોય કે ન જોયું હોય,
• જાણીને કે અજાણતા,
• જીવહિંસા, અસાવધાની, અવજ્ઞા (અણઆદર, બેડાભાવ)

થયો હોય, તો તેને સ્વીકારીને હૃદયથી પસ્તાવો કરીને ક્ષમા માંગવાનું છે.

અર્થাৎ: “મેં અનાજમાં, ઘી-તેલમાં, મારા ઉપભોગમાં કે બીજાને ઉપભોગ કરાવતાં, ક્યારેય થાયેલી જીવહિંસા, બેદરકારી કે અવગણના હોય, તો હું તેને સ્વીકારું છું; મને તેનો ખરો પસ્તાવો છે, અને એ બધાનો પ્રાયશ્ચિત કરું છું.”

આ પંક્તિ દ્વારા આપણે

• રોજિંદા જીવનમાં ખોરાક બનાવતાં, પીરસતાં, વાપરતાં થાયેલી અજ્ઞાન હિંસા અને અવગણનાનો સ્વીકાર કરીએ છીએ,
• અને ભગવાન, ગુરુ અને પોતાનું આત્મતત્ત્વ સમક્ષ ક્ષમા માંગીએ છીએ.