જૈન ધર્મ અનુસાર, એકાંત મિથ્યાત્વી એ વ્યક્તિ છે જે તત્ત્વો અથવા સત્યને એકાંગી રીતે જુએ છે, એટલે કે તે તત્ત્વોના પૂર્ણ અને સમ્યક્ (સંપૂર્ણ) દૃષ્ટિકોણને સ્વીકારતો નથી. આમ છતાં, જૈન ગ્રંથો અનુસાર, કેટલીક આત્માઓ ભલે મિથ્યાદષ્ટિ (મિથ્યા દૃષ્ટિ) હોય છતાં પણ પુણ્યકર્મના ફળરૂપે મરણ પછી દેવલોક (દેવગતિ)માં જઈ શકે છે.

એવું મુખ્યત્વે ત્યારે બને છે જ્યારે કોઈ વ્યક્તિએ ભૂતકાળમાં ઘણું પુણ્ય કમાયેલું હોય, દાન, શીલ, અથવા અન્ય સાત્વિક કાર્યો કર્યા હોય, પણ તે જીવનમાં તત્વદ્રષ્ટિ પ્રાપ્ત ન કરી હોય અથવા સમ્યગ્દર્શન પ્રાપ્ત ન કર્યું હોય. આવા વ્યક્તિઓ તેમની પુણ્યના ફળે દેવલોકમાં જન્મે છે, પણ કારણે કે તેઓ મિથ્યાદષ્ટિ છે એટલે તેમને મુક્તિ પ્રાપ્ત થતી નથી— તેઓ સંસારમાં જ રહે છે.

સારાંશ: એકાંત મિથ્યાત્વી પણ, જો તેનાં પુણ્યકર્મો પ્રબળ હોય, તો મરીને દેવલોકમાં જઈ શકે છે. પરંતુ તેને મોક્ષ નથી મળતું, કારણ કે મુક્તિ માટે સમ્યગ્દર્શન આવશ્યક છે.

આ વિષય પર વધુ વિગતો માટે “સમ્યગ્દર્શન” અને “મિથ્યાદ્રષ્ટિ” વિષયક જૈન ગ્રંથો જુઓ, જેમ કે તત્વાર્થ સૂત્ર (અધ્યાય 1) અને ગોમટસારો.