ભક્તામર સ્તોત્રની બીજી ગાથા:

યે સંતા-મુદ્રિત-મનોહર-મૂર્તયસ્તે દિવ્યપ્રભા-પરિવૃતાંગજ-સર્વરૂપાઃ । તેવાં તવાંગુલી-નખરૈઃ પ્રસરન્તિ તેજો દેવાસ્તુ વન્દિતપદાંબુજ-પાદપીઠાઃ ॥

અર્થ: હે ભગવાન! તમારી શાંત અને મનોહર મૂર્તિ અત્યંત દિવ્ય પ્રકાશથી યુક્ત છે. આપના ચરણકમળ દેવો દ્વારા વંદિત છે, અને આપના અંગુલિના નખોની તેજસ્વિતા પણ વિશેષ રીતે પ્રકાશિત થાય છે. આપનું સ્વરૂપ એવો અદ્ભુત છે કે દેવતાઓ પણ આપના ચરણોમાં વંદના કરે છે.

સરળ ભાવાર્થ: આ ગાથામાં ભગવાનની દિવ્યતા, શાંતિ, અને મહાનતા વર્ણવાઈ છે. ભગવાનના ચરણો એટલા પવિત્ર છે કે દેવો પણ તેમને નમે છે. તેમના શરીરથી નીકળતો તેજ તેમની અનંત પવિત્રતા અને આત્મિક મહિમાનું સૂચક છે.

જો તમે ઇચ્છો, તો હું બીજી ગાથાનો સરળ ગુજરાતી અર્થ શબ્દશઃ પણ આપી શકું છું.