આ પંક્તિનો ભાવ અર્થ એવો છે:

“ઉદક શબ્દે ધ્રુજી ગયો, ગુરૂ આજ્ઞાએ પામી ગયો” અર્થાત્, શિષ્ય ગુરુના એક સંકેત કે શબ્દથી પણ કંપી ઉઠે છે અને ગુરુની આજ્ઞાને સંપૂર્ણપણે સ્વીકારી લે છે.

આમાં વિનમ્રતા, આજ્ઞાપાલન, અને ગુરુભક્તિ દર્શાવવામાં આવી છે. જૈન પરંપરામાં ગુરુની આજ્ઞા પ્રમાણે ચાલવું સાધના માટે મહત્વપૂર્ણ માનવામાં આવે છે, કારણ કે તે અહંકારનો ક્ષય અને આત્મશુદ્ધિ તરફ લઈ જાય છે.

જો તમે ઇચ્છો, તો હું આ આખી પંક્તિનો સરળ શબ્દાર્થ અને ભાવાર્થ પણ આપી શકું.