Answer

Here is the commonly recited 48-verse Sanskrit text of Bhaktamar Stotra. Minor spelling differences can appear across editions and traditions. ( jainismknowledge.com)

1. भक्तामर-प्रणत-मौलि-मणि-प्रभाणा-

मुद्योतकं दलित-पाप-तमो-वितानम् । सम्यक् प्रणम्य जिन-पाद-युगं युगादा- वालम्बनं भव-जले पततां जनानाम् ॥1॥

1. यः संस्तुतः सकल-वाङ्मय-तत्त्वबोधा-

दुद्भूत-बुद्धि-पटुभिः सुरलोक-नाथैः । स्तोत्रैर्जगत्त्रितय-चित्त-हरैरुदारैः स्तोष्ये किलाहमपि तं प्रथमं जिनेन्द्रम् ॥2॥

1. बुद्ध्या विनापि विबुधार्चित-पादपीठं

स्तोतुं समुद्यत-मतिर्विगतत्रपोऽहम् । बालं विहाय जल-संस्थितमिन्दु-बिम्बं मन्यः क इच्छति जनः सहसा ग्रहीतुम् ॥3॥

1. वक्तुं गुणान् गुण-समुद्र ! शशाङ्क-कान्तान्

कस्ते क्षमः सुरगुरु-प्रतिमोऽपि बुद्ध्या । कल्पान्त-काल-पवनोद्धत-नक्रचक्रं को वा तरीतुमलमम्बुनिधिं भुजाभ्याम् ॥4॥

1. सोऽहं तथापि तव भक्ति-वशान्मुनीश

कर्तुं स्तवं विगत-शक्तिरपि प्रवृत्तः । प्रीत्यात्म-वीर्यमविचार्य मृगी मृगेन्द्रं नाभ्येति किं निज-शिशोः परिपालनार्थम् ॥5॥

1. अल्पश्रुतं श्रुतवतां परिहास-धाम

त्वद्भक्तिरेव मुखरीकुरुते बलान्माम् । यत्कोकिलः किल मधौ मधुरं विरौति तच्चाम्रचारुकलिका-निकरैक-हेतु ॥6॥

1. त्वत्संस्तवेन भव-सन्तति-सन्निबद्धं

पापं क्षणात्क्षयमुपैति शरीरभाजाम् । आक्रान्त-लोक-मलिनील-मशेषमाशु सूर्यांशु-भिन्नमिव शार्वरमन्धकारम् ॥7॥

1. मत्वेति नाथ ! तव संस्तवनं मयेद-

मारभ्यते तनुधियापि तव प्रभावात् । चेतो हरिष्यति सतां नलिनी-दलेषु मुक्ताफल-द्युति-मुपैति ननूदबिन्दुः ॥8॥

1. आस्तां तव स्तवनमस्त-समस्त-दोषं

त्वत्संस्तुतिर्जगतां दुरितानि हन्ति । दूरे सहस्रकिरणः कुरुते प्रभैव पद्माकरेषु जलजानि विकासभाञ्जि ॥9॥

1. नात्यद्भुतं भुवन-भूषण ! भूतनाथ

भूतैर्गुणैर्भुवि भवन्तमभिष्टुवन्तः । तुल्यं भवन्ति भवतो ननु तेन किं वा भूत्याश्रितं य इह नात्मसमं करोति ॥10॥

1. दृष्ट्वा भवन्तमनिमेष-विलोकनीयं

नान्यत्र तोषमुपयाति जनस्य चक्षुः । पीत्वा पयः शशिकर-द्युति-दुग्धसिन्धोः क्षारं जलं जलनिधेः क इहाभिलषेत् ॥11॥

1. यैः शान्त-राग-रुचिभिः परमाणुभिस्त्वं

निर्मापितस्त्रिभुवनैकललामभूत ! तावन्त एव खलु तेऽप्यणवः पृथिव्यां यत्ते समानमपरं न हि रूपमस्ति ॥12॥ ( jainismknowledge.com)

1. वक्त्रं क्व ते सुर-नरोरग-नेत्रहारि

निःशेष-निर्जित-जगत्त्रितयोपमानम् । बिम्बं कलङ्कमलिनं क्व निशाकरस्य यद्वासरे भवति पाण्डुपलाशकल्पम् ॥13॥

1. सम्पूर्णमण्डल-शशाङ्क-कला-कलाप-

शुभ्रा गुणास्त्रिभुवनं तव लङ्घयन्ति । ये संश्रितास्त्रिजगदीश्वरनाथमेकं कस्तान्निवारयति सञ्चरतो यथेष्टम् ॥14॥

1. चित्रं किमत्र यदि ते त्रिदशाङ्गनाभि-

नीतं मनागपि मनो न विकारमार्गम् । कल्पान्त-काल-मरुता चलिताचलेन किं मन्दराद्रि-शिखरं चलितं कदाचित् ॥15॥

1. निर्धूमवर्तिरपवर्जित-तैलपूरः

कृत्स्नं जगत्त्रयमिदं प्रकटीकरोषि । गम्यो न जातु मरुतां चलिताचलानां दीपोऽपरस्त्वमसि नाथ ! जगत्प्रकाशः ॥16॥

1. नास्तं कदाचिदुपयासि न राहुगम्यः

स्पष्टीकरोषि सहसा युगपज्जगन्ति । नाम्भोधरोदर-निरुद्धमहाप्रभावः सूर्यातिशायि-महिमासि मुनीन्द्र लोके ॥17॥

1. नित्योदयं दलित-मोह-महान्धकारं

गम्यं न राहुवदनस्य न वारिदानाम् । विभ्राजते तव मुखाब्जमनल्पकान्ति विद्योतयज्जगदपूर्व-शशाङ्कबिम्बम् ॥18॥

1. किं शर्वरीषु शशिना ननु विवस्वता वा

युष्मन्मुखेन्दु-दलितेषु तमःसु नाथ । निष्पन्न-शालिवन-शालिनी जीव-लोके कार्यं कियज्जलधरैर्जलभारनम्रैः ॥19॥

1. ज्ञानं यथा त्वयि विभाति कृतावकाशं

नैवं तथा हरिहरादिषु नायकेषु । तेजः स्फुरन्मणिषु याति यथा महत्त्वं नैवं तु काचशकले किरणाकुलेऽपि ॥20॥

1. मन्ये वरं हरिहरादय एव दृष्टा

दृष्टेषु येषु हृदयं त्वयि तोषमेति । किं वीक्षितेन भवता भुवि येन नान्यः कश्चिन्मनो हरति नाथ भवान्तरेऽपि ॥21॥

1. स्त्रीणां शतानि शतशो जनयन्ति पुत्रान्

नान्या सुतं त्वदुपमं जननी प्रसूता । सर्वा दिशो दधति भानि सहस्ररश्मिं प्राच्येव दिग्जनयति स्फुरदंशुजालम् ॥22॥

1. त्वामामनन्ति मुनयः परमं पुमांसम्

आदित्यवर्णममलं तमसः पुरस्तात् । त्वामेव सम्यगुपलभ्य जयन्ति मृत्युं नान्यः शिवः शिवपदस्य मुनीन्द्र पन्थाः ॥23॥

1. त्वामव्ययं विभुमचिन्त्यमसंख्यमाद्यं

ब्रह्माणमीश्वरमनन्तमनङ्गकेतुम् । योगीश्वरं विदितयोगमनेकमेकं ज्ञानस्वरूपममलं प्रवदन्ति सन्तः ॥24॥ ( jainismknowledge.com)

1. बुद्धस्त्वमेव विबुधार्चितबुद्धिबोधात्

त्वं शङ्करोऽसि भुवनत्रयशङ्करत्वात् । धातासि धीर ! शिवमार्गविधेर्विधानात् व्यक्तं त्वमेव भगवन् ! पुरुषोत्तमोऽसि ॥25॥

1. तुभ्यं नमस्त्रिभुवनार्तिहराय नाथ

तुभ्यं नमः क्षितितलामलभूषणाय । तुभ्यं नमस्त्रिजगतः परमेश्वराय तुभ्यं नमो जिन ! भवोदधिशोषणाय ॥26॥

1. को विस्मयोऽत्र यदि नाम गुणैरशेषै-

स्त्वं संश्रितो निरवकाशतया मुनीश । दोषैरुपात्तविविधाश्रयजातगर्वैः स्वप्नान्तरेऽपि न कदाचिदपीक्षितोऽसि ॥27॥

1. उच्चैरशोकतरुसंश्रितमुन्मयूख-

माभाति रूपममलं भवतो नितान्तम् । स्पष्टोल्लसत्किरणमस्ततमोवितानं बिम्बं रवे रिव पयोधरपार्श्ववर्ति ॥28॥

1. सिंहासने मणिमयूखशिखाविचित्रे

विभ्राजते तव वपुः कनकावदातम् । बिम्बं वियद्विलसदंशुलतावितानं तुङ्गोदयाद्रिशिरसीव सहस्ररश्मेः ॥29॥

1. कुन्दावदातचलचामरचारुशोभं

विभ्राजते तव वपुः कलधौतकान्तम् । उद्यच्छशाङ्कशुचिनिर्झरवारिधार- मुच्चैस्तटं सुरगिरेरिव शातकौम्भम् ॥30॥

1. छत्रत्रयं तव विभाति शशाङ्ककान्त-

मुच्चैः स्थितं स्थगितभानुकरप्रतापम् । मुक्ताफलप्रकरजालविवृद्धशोभं प्रख्यापयत्त्रिजगतः परमेश्वरत्वम् ॥31॥

1. गम्भीरताररवपूरितदिग्विभाग-

स्त्रैलोक्यलोकशुभसङ्गमभूतिदक्षः । सद्धर्मराजजयघोषणघोषकः सन् खे दुन्दुभिर्ध्वनति ते यशसः प्रवादी ॥32॥

1. मन्दारसुन्दरनमेरुसुपारिजात-

सन्तानकादिकुसुमोत्करवृष्टिरुद्धा । गन्धोदबिन्दुशुभमन्दमरुत्प्रयाता दिव्या दिवः पतति ते वचसां ततिर्वा ॥33॥

1. शुभ्रप्रभावलयभूरिविभाविभोस्ते

लोकत्रये द्युतिमतां द्युतिमाक्षिपन्ती । प्रोद्यद्दिवाकरनिरन्तरभूरिसंख्या दीप्त्या जयत्यपि निशामपि सोमसौम्याम् ॥34॥

1. स्वर्गापवर्गगममार्गविमार्गणेष्टः

सद्धर्मतत्त्वकथनैकपटुस्त्रिलोक्याः । दिव्यध्वनिर्भवति ते विशदार्थसर्व- भाषास्वभावपरिणामगुणैः प्रयोज्यः ॥35॥

1. उन्निद्रहेमनवपङ्कजपुञ्जकान्ती

पर्युल्लसन्नखमयूखशिखाभिरामौ । पादौ पदानि तव यत्र जिनेन्द्र धत्तः पद्मानि तत्र विबुधाः परिकल्पयन्ति ॥36॥ ( jainismknowledge.com)

1. इत्थं यथा तव विभूतिरभूज्जिनेन्द्र

धर्मोपदेशविधौ न तथा परस्य । यादृक्प्रभा दिनकृतः प्रहतान्धकारा तादृक्तु को ग्रहगणस्य विकासिनोपि ॥37॥

1. श्च्योतनमदावलिलोलकपोलमूल-

मत्तभ्रमद्भ्रमरनादविवृद्धकोपम् । ऐरावताभमिभमुद्धतमापतन्तं दृष्ट्वा भयं भवति नो भवदाश्रितानाम् ॥38॥

1. भिन्नेभकुम्भगलदुज्ज्वलशोणिताक्त-

मुक्ताफलप्रकरभूषितभूमिभागः । बद्धक्रमः क्रमगतं हरिणाधिपोऽपि नाक्रामति क्रमयुगाचलसंश्रितं ते ॥39॥

1. कल्पान्तकालपवनोद्धतवह्निकल्पं

दावानलं ज्वलितमुज्ज्वलमुत्स्फुलिङ्गम् । विश्वं जिघत्सुमिव सम्मुखमापतन्तं त्वन्नामकीर्तनजलं शमयत्यशेषम् ॥40॥

1. रक्तेक्षणं समदकोकिलकण्ठनीलं

क्रोधोद्धतं फणिनमुत्फणमापतन्तम् । आक्रामति क्रमयुगेण निरस्तशङ्कस्- त्वन्नामनागदमनी हृदि यस्य पुंसः ॥41॥

1. वल्गत्तुरङ्गगजगर्जितभीमनाद-

माजौ बलं बलवतामपि भूपतीनाम् । उद्यद्दिवाकरमयूखशिखापविद्धं त्वत्कीर्तनात्तम इवाशु भिदामुपैति ॥42॥

1. कुन्ताग्रभिन्नगजशोणितवारिवाह-

वेगावतारतरणातुरयोधभीमे । युद्धे जयं विजितदुर्जयजेयपक्षाः त्वत्पादपङ्कजवनाश्रयिणो लभन्ते ॥43॥

1. अम्भोनिधौ क्षुभितभीषणनक्रचक्र-

पाठीनपीठभयडोल्वणवाडवाग्नौ । रङ्गत्तरङ्गशिखरस्थितयानपात्रास्- त्रासं विहाय भवतः स्मरणाद्व्रजन्ति ॥44॥

1. उद्भूतभीषणजलोदरभारभुग्नाः

शोच्यां दशामुपगताश्च्युतजीविताशाः । त्वत्पादपङ्कजरजोऽमृतदिग्धदेहाः मर्त्या भवन्ति मकरध्वजतुल्यरूपाः ॥45॥

1. आपादकण्ठमुरुशृङ्खलवेष्टिताङ्गाः

गाढं बृहन्निगडकोटिनिघृष्टजङ्घाः । त्वन्नाममन्त्रमनिशं मनुजाः स्मरन्तः सद्यः स्वयं विगतबन्धभया भवन्ति ॥46॥

1. मत्तद्विपेन्द्रमृगराजदवानलाहि-

सङ्ग्रामवारिधिमहोदरबन्धनोत्थम् । तस्याशु नाशमुपयाति भयं भियेव यस्तावकं स्तवमिमं मतिमानधीते ॥47॥

1. स्तोत्रस्रजं तव जिनेन्द्र गुणैर्निबद्धां

भक्त्या मया रुचिरवर्णविचित्रपुष्पाम् । धत्ते जनो य इह कण्ठगतामजस्रं तं मानतुङ्गमवशा समुपैति लक्ष्मीः ॥48॥ ( jainismknowledge.com)

If you want, I can next give the IAST transliteration or the meaning verse by verse.