Answer

Jain Dharma મુજબ, માત્ર દીક્ષા લેવી પૂરતી નથી. જો દીક્ષા લીધા પછી પણ કોઈ સાધુ/સાધ્વી અંદરથી કષાય, મિથ્યાત્વ, માયા, કપટ, હિંસા-ભાવ, અભિમાન અથવા ચારિત્રનો ભારે ભંગ કરે, તો તે ભારે પાપબંધના કારણે દુર્ગતિમાં જઈ શકે છે.

પરંતુ કોઈ ચોક્કસ વ્યક્તિ “દીક્ષા લઈને સાતમી નરકમાં ગયા” એવું કહેવું હોય તો તે માટે સ્પષ્ટ અને પ્રમાણિત જૈન પરંપરાગત આધાર જરૂરી છે. આધાર વગર એવો નિશ્ચય કરવો યોગ્ય નથી.

Explanation

જૈન સિદ્ધાંતમાં ગતિનો નિર્ણય બહારના વેશથી નહીં, પરંતુ આત્માના ભાવ અને કર્મબંધથી થાય છે.

દીક્ષા એટલે:

• સંસારનો ત્યાગ
• મહાવ્રતોનો સ્વીકાર
• કષાયોને ઘટાડવાનો માર્ગ
• મોક્ષમાર્ગમાં પ્રવેશ

પણ જો દીક્ષા લીધા પછી પણ વ્યક્તિ:

• મિથ્યાત્વમાં પડે,
• કપટપૂર્વક સાધુપણું રાખે,
• અતિ ક્રોધ, માન, માયા, લોભમાં રહે,
• સંયમનો ગંભીર ભંગ કરે,
• અશુભ ભાવથી જીવન જીવે,

તો દીક્ષા હોવા છતાં અશુભ કર્મ બંધાઈ શકે છે.

Spiritual Understanding

જૈન Dharma આપણને શીખવે છે કે સાચો સાધુત્વ માત્ર બહારના વસ્ત્ર, વેશ કે નામમાં નથી. સાચો સાધુત્વ છે:

• સમ્યગ્ દર્શન,
• સમ્યગ્ જ્ઞાન,
• સમ્યગ્ ચારિત્ર,
• અહિંસા અને નિર્વિકાર ભાવ.

આથી, દીક્ષા મહાન છે, પરંતુ દીક્ષાનો ભાવ વધુ મહાન છે. બહારનો ત્યાગ અને અંદરનો ત્યાગ બંને જરૂરી છે.

Takeaway

દીક્ષા મોક્ષમાર્ગનું દ્વાર છે, પરંતુ અંતિમ ગતિ આત્માના ભાવ, કષાય અને કર્મબંધ પર આધારિત છે. તેથી વેશ કરતાં ભાવની શુદ્ધિ જૈન Dharmaમાં સર્વોપરી છે.