જૈન પરંપરા અનુસાર, તાપસ (અથવા તપસ્વી) એવા વ્યક્તિઓ હતા, જેમણે વૈદિક માર્ગ (વેદો અને યજ્ઞો આધારિત)નો ત્યાગ કરીને જૈન ધર્મનો માર્ગ અપનાવ્યો હતો. આવા ઘણા ઉદાહરણોમાંથી, સૌથી પ્રસિદ્ધ ઘટનાઓમાં એક છે ભદ્રબાહુ સ્વામીના સમયમાં થયેલ પરિવર્તન.

જૈન ગ્રંથો મુજબ, મહાવીર સ્વામીના સમયમાં અને ત્યાર બાદ ઘણાં તપસ્વીઓ અને બ્રાહ્મણોએ વૈદિક સંસ્કૃતિ અને યજ્ઞાત્મક રીતિ-રિવાજોને છોડીને જૈન મહાવ્રતો, અહિંસા અને તપસ્યાને સ્વીકાર્યા હતા. તેઓ જૈન સાધુ બન્યા હતા અને જૈન સંઘમાં સામેલ થયા હતા.

વિશિષ્ટ નામ આપવું હોય તો, જૈન ગ્રંથોમાં ઋષભદેવ, પાર્શ્વનાથ અને મહાવીર સ્વામીના શિષ્યો તરીકે અનેક પૂર્વ વૈદિક તપસ્વીઓના ઉલ્લેખ મળે છે, જેમણે જૈન ધર્મ અપનાવ્યો હતો. તેમા આશાધરાચાર્ય, ઈન્દ્રભૂતિ ગૌતમ (મહાવીર સ્વામીના મુખ્ય શિષ્ય), અને બીજા અનેક મુનિઓનો સમાવેશ થાય છે, જેમણે પોતાની પૂર્વ પદ્ધતિઓનો ત્યાગ કરીને જૈન માર્ગ અપનાવ્યો.

સારાંશે, વેદોનો ત્યાગ કરી જૈન માર્ગે આવેલા અનેક તપસ્વીઓ અને બ્રાહ્મણો હતા, જેમણે અહિંસા, ત્યાગ અને તપસ્યા પર આધારિત જૈન ધર્મ સ્વીકાર્યો.