હા. પરંપરાગત જૈન દર્શન મુજબ “અભવ્ય” જીવ (જેને ભવિષ્યમાં પણ મોક્ષ મળવાનો શક્ય નથી) ઘણું મોટું શાસ્ત્રજ્ઞાન મેળવી શકે છે. મિથ્યાદૃષ્ટિ/અભવ્યને પણ શ્રુતજ્ઞાન થઈ શકે છે, તેથી તે નવ પૂર્વ સુધીનું જ્ઞાન ધરાવી શકે છે. પરંતુ સમ્યક્‌દર્શન વગર આ જ્ઞાનથી મોક્ષ-માર્ગ પ્રાપ્ત થતો નથી.

• 14 પૂર્વોમાંથી આખાં 14 પૂર્વોનું “श्रुत-केवलि” સ્તર તો માત્ર સમ્યक्‌दर्शनવાળા ભવ્ય જ દાખવી શકે; અભવ્યને તે શક્ય નથી.
• શ્વેતાંબર અને દિગંબર—બન્ને પરંપરાઓમાં આ તાત્પર્ય એકસરખું છે: અભવ્યને વિશાળ શાસ્ત્રજ્ઞાન થઈ શકે, પણ સમ્યક્‌દર્શન અને વિતરાગત્વનો અભાવ હોવાથી મુક્તિ નહીં.