સરળ શબ્દોમાં:

• ચંદનબાલા “ક્ષમા” અને “શુદ્ધ ભાવ”થી તળી ગઈ. તેણે પોતાના ઉપર અત્યાચાર કરનારાઓને હૃદયથી માફ કરી દીધા (ક્ષમાભાવ).
• ભગવાન મહાવીરનાં વર્ષભરના ઉપવાસ પછી તેમણે જે ચોક્કસ શરતોવાળું આહાર-દાન સ્વીકારવાનું વ્રત લીધેલું, તે ચંદનબાલાએ નિર્વિકાર ભાવથી ઉડદ/ચણા (ઉકાળેલા દાળ) અર્પણ કરીને પૂર્ણ કરાવ્યું. તેની પવિત્ર ભાવનાથી તુરંત જ તેના પગનાં બંધન તૂટી ગયા અને તે દાસત્વમાંથી મુક્ત થઈ.
• બાદમાં ચંદનબાલાએ દીક્ષા લીધી, સદ્ધર્મમાં રહી કડક વ્રતો પાળ્યા અને ભગવાન મહાવીરના સ્ત્રી-સંઘની પ્રથમ ગણિની बनी. તેમનું “તરી જવું” એટલે—ક્ષમા, નિસ્પૃહ દાન અને સાધ્વી-જીવનથી આત્મશુદ્ધિ તરફ ઉન્નતિ.

નોંધ:

• ચંદનબાલા અંગે શ્વેતાંબર પરંપરામાં તેઓ પ્રથમ ગણિની તરીકે માન્ય છે; દિગંબર પરંપરામાં પણ તેઓ અતિ શ્રેષ્ઠ આર્યિકા/સાધ્વી રૂપે પૂજ્ય માનવામાં આવે છે.
• પરંપરાગત ગ્રંથોમાં ચંદનબાલાને “કેવળજ્ઞાન” પ્રાપ્ત થયું હોવાનો ઉલ્લેખ નથી; તેમની મહાનતા તેમના શુદ્ધ ભાવો, ક્ષમા અને દીક્ષા-જીવનમાં છે.

વધુ માટે:

• ચંદનબાલાની વિગતવાર કથા જુઓ
• “ચંદનબાલાને કેવળજ્ઞાન થયું?” સ્પષ્ટીકરણ માટે