હા,Samayik/Pratikraman દરમ્યાન muhaphatti (મુહપાટી) પહેરવાણુ નિયમીત થાય છે. નીચે સરળ અને પરસ્પર સ્વચ્છ vidhi છે:

• મુહપાટીનો હેતુ: કણ‑સજીવોને નોકરવામાં અડચણ બનતા મુહ મોંની આસપાસનો હવામાં ઉડતો જીવસર્જિચારું બચાવવાનો છે; આ રીતે સમાધાન-પ્રત્યક્ષતા વધારેડી જાય છે.
• પહેરવાનો સ્થાન: મુહપાટી મોંને ઢાંકી રાખે છે અને પાણી ખરીદે નહિ તેવો થાય છે.
• સામગ્રી અને સ્તર: સામાન્ય રીતે ન્યાસી કાપડ કે સોફ્ટ સાથા-સૂતા પીટું હોય છે (સોફ્ટ કાપડનું બેન્ડીંગ/ગ્રાફિંગ હોય છે). મોં પર સીલ્ટ થાય છે અને કાનની નજીકના ખોડાની બેન્ડથીsecure થાય છે.
• પહેરવાનું ઢંગ:

- પહેલું, હાથને жақсыથી ધોઈ લો. - પછાત દિશામાંથી મુહપાટી કવિતા કરીને છાંટા આપો છે અને મુહપાટી મુકી દો. - બેન્ડ અથવા ચેનને કાનની પાછળથી પકડીને હકીકતથી પટ્ટી સંપૂર્ણ રીતે સિદ્ધ કરો, જેથી મુહપાટી ઢીલું ન રહે.

• ક્યારે પહერવું/ઉત્તારવું:Samayik/Pratikraman પૂરવાનો સમય, દરેક પંચોત્સવ, અને દિવસના અંતે આશ્રમ મુજબ મૂર્થી ષ્ઠિ સાથે મુહપાટી આવેલું રાખી માફકું કરો. પૂરા કરી નાંખ્યા બાદ જ મુહપાટી ઉતારો.
• સાફસફાઈ: રોજના ઉપયોગ પછી સમાધિ પછી ધોઈને સૂക്കി રાખો. જ્યાં સુધી કંટાળાજનક હોય ત્યા સુધી પરિણામી રીતે સાફ રાખો.
• Digambar / Shwetambar ભિન્નતા: મુખ્ય উদ্দেশ્ય એકજ રહે છે—મુહપાટીથી જીવસર્જીચર નું સુરક્ષા. બેંડીનો કદાચ થોડી નાની પદ્ધતિમાં ભિન્નતા હોય શકે (પાસી, કોટી કે આરી), પરંતુ પહેરવાનુ સ્તંભ અને ઉપયોગનો સિદ્ધાંત સમાન રહે છે.

જો તમને જરૂર પડે તો હું ખાસ ભાવના સાથે તમારી ચર્ચાયેલ પરંપરાના સાઇટ-વિશેષ (Digambar ના મુહપત્તી કે Shwetambar ના મુહપત્તી વિશે) મુજબ વધુ ચૂંતાઈ મદદ કરી શકું.