जैन धर्मानुसार रावण हा एक महाकाय अहंकारी आणि हिंसक राजा होता. त्याच्या कृत्यांमध्ये हिंसा, कपट, अहंकार, ईर्षा इत्यादी अनैतिक कर्मają भरलेले होते. जैन पंरपरेप्रमाणे प्रत्येक जीवाला कर्मरूपी बंधनं असते आणि त्या बंधनांमुळेच व्यक्तीला पुढील जन्मात काय झाले ते ठरते.

रावणाच्या अत्याचार आणि अनैतिक कर्मांमुळे त्याच्या कर्मांवर फारच बोजा पडला; त्यामुळे त्याच्या आत्म्याला नरक वा तळणी अशा पापपूर्ण जन्मांची प्राप्ती झाली असे मानले जाते. साधारण शब्दांत सांगायचे झाले तर, रावण नरकात गेल्या कारणी कारणे म्हणजे त्याने जो कृत्ये केली त्यांची खोटी परिणामरूपी फळं त्याला भोगावी लागली.

(ध्यानात ठेवा: जैन धम्मात कुणालाही मोक्ष मिळतो की मिळत नाही, हे कर्मावर अवलंबून असते. Digambar व Shwetambar परंपरेत काही कथा/व्याख्या वेगळ्या प्रकारे दिल्या असल्या तरी सामान्यतः रावणाचा संदेश म्हणजे आपण अहिंसा, सत्य, दान, शंकरार्पण इत्यादी शुभ कर्मांचा अवलंब करावा.)

If you’d like, मी तुम्हाला या विषयी काही विशिष्ट जैन शास्त्रातील श्लोक किंवा अarth आपल्याला संक्षेपात देतो.